شهریار که از شاعرانِ برجسته معاصر ماست، هم سخنسرایی به زبان ملَی فارسی را نیک میدانست و هم سرایشِ شعر به زبان محلی آذربایجانی را. نکته مهم در منش و اندیشه او را باید میهنپرستی خللناپذیرش دانست، تا جایی که به گفته دکتر اصغر دادبه، شهریار پس از ملکالشعراء بهار، بیشترین اشعار میهنی و ایرانگرایانه را سروده و توجه بالایی به زبان فارسی و تاریخ ایران داشته است.
خوشا پیکار جانبازان میهن
در آغوش عروس فتح میران
گرَم خون ریخت دشمن، شهریارا
به خون دانی چه بندم نقش؟ ایران
